Hipoterapia

Hipoterapia w dosłownym tego słowa znaczeniu oznacza leczenie ruchem konia.

Celem hipoterapii nie jest nauka jazdy konnej, ale oddziaływanie za pośrednictwem chodu konia na centralny system nerwowy, zmysły i stan emocjonalny pacjenta. Ruch konia wywołuje powtarzające się rytmiczne ruchy bioder i tułowia jeźdźca. Wpływają one na utrwalenie prawidłowej postawy pacjenta, co w efekcie prowadzi do kształtowania stabilnej, skorygowanej postawy, dzięki której możliwe jest wykonywanie przez niego wielu czynności funkcjonalnych.

W hipoterapii korzysta się głównie z jazdy stępem. Ruchy ciała jeźdźca siedzącego na koniu idącym stępem są bardzo zbliżone do ruchów ciała idącego człowieka. Barki, kręgosłup i miednica poruszają się tak jak podczas chodu. Ten terapeutyczny ruch ma wręcz unikalne znaczenie dla osób nie chodzących  lub poruszających się według nieprawidłowego wzorca, ponieważ po raz pierwszy w życiu mają one szansę odczucia prawidłowego chodu.

Koń wyzwala emocje. Od początkowego strachu po miłość. Uczy wrażliwości i opiekuńczości, ale także stanowczości oraz umiejętności podejmowania szybkich decyzji. Ma ogromny wpływ na psychikę człowieka; motywuje do działania, uczy i daje  chęci do zmagania się z przeciwnościami losu.

 

Wskazania do hipoterapii:

  • neurologiczne dysfunkcje ruchu o zróżnicowanej etiologii
  • zaburzenia rozwoju
  • zaburzenia integracji sensorycznej
  • zaburzenia koordynacji
  • nadpobudliwość i reakcje reaktywne
  • opóźnienia w rozwoju mowy
  • dysfunkcje kości i stawów

 

Efekty hipoterapii (w badaniach lekarskich):

  • znaczne zmniejszenie napięcia mięśniowego u osób spastycznych
  • znaczna poprawa równowagi
  • zmniejszenie odruchów patologiczny
  • poprawa lokomocji
  • mobilizacja podporowa stawów kręgosłupa
  • poprawa ruchomości stawów kręgosłupa i kończyn
  • poprawa w zakresie symetrii ciała
  • poprawa krążenia
  • lepsza wydolność płuc

 

Efekty hipoterapii (w opiniach psychologów, pedagogów i rodziców):

  • wzrost pewności siebie
  • poprawa samooceny
  • poprawa mowy
  • poprawa orientacji w schemacie własnego ciała
  • poprawa koordynacji
  • poprawa koncentracji
  • poprawa kontaktów z rówieśnikami oraz dorosłymi
  • znaczna poprawa sprawności ogólnej